Als Györgi Pálfi Hen als filmstudent had gepitcht, dan had zijn filmschool het idee ongetwijfeld afgeschoten. Twintig jaar na zijn absurdistische komedie Taxidermia (over opgezette beesten en meer) serveert de Hongaarse regisseur een gortdroog avontuur dat aandoenlijk begint maar in het vervolg te weinig prikkelt. Anderhalf uur lang volgen we een kip die door discriminatie en pure onverschilligheid gevrijwaard blijft van een vroege slacht.
Lees verder Recensie: Hen [Györgi Pálfi, 2025]
Béla Tarrs The Man from London (2007) is achtendertig minuten onderweg als de memorabele introductie van het personage van Tilda Swinton volgt. Zoals een goochelaar iets uit zijn hoge hoed tovert, zo glijdt de camera op het bewuste moment achter de rug van de eigenlijke hoofdpersoon vandaan. Tarr geeft Swintons verschijnen gewicht, voert haar in een handvol sleutelscènes op maar laat haar daarna ook weer zonder pardon uit de film verdwijnen. Toch is haar rol cruciaal om dit hermetisch aandoende misdaaddrama dieper te kunnen doorgronden.
Ik schreef over deze film naar aanleiding van de tentoonstelling ‘Tilda Swinton Ongoing’, die eind september opende in EYE. Lees mijn volledige stuk hier.