“Als hij zijn energie had gestopt in iets anders dan Lecka, had hij op elk gebied de top bereikt”, klinkt het meteen aan het begin van de Poolse dramaserie Lalka. Wat volgt is een tragisch verhaal van melancholie, obsessie en gedoemde liefde, ontleend aan een roman die vooral in het land van herkomst een grote status geniet. Al in de climax van de eerste aflevering blijkt het gewichtige bronmateriaal geen kwaliteitsgaranties te bieden. De slim gecaste hoofdrolspeelster kan deze rommelige dramatische interpretatie niet behoeden voor de ondergrens.
“Enkele maanden voordat The Jazz Singer in de Verenigde Staten het huwelijk tussen beeld en geluid inluidde, verscheen aan de overzijde van de Atlantische Oceaan Alfred Hitchcocks Downhill. De zogenoemde ‘Master of Suspense’ behoeft ongetwijfeld geen nadere introductie, maar deze film waarschijnlijk wél.”
Het is lovenswaardig dat Netflix er zestien afleveringen voor overhad om de wereldroman One Hundred Years of Solitude te verfilmen. Jammer is alleen dat de grootse aanpak van de streamer een gat van anderhalf jaar liet vallen naar deel twee van het doorlopende verhaal, waardoor je als kijker de nood kunt voelen om de afleveringen van toen te herzien. Gelukkig zijn kosten noch moeite gespaard om de serie tot een goed eind te brengen en heeft ook het drama niet aan karakter ingeboet. Vooral de straffe beeldregie geeft dit afsluitende deel opnieuw magische zeggingskracht.
Negen seizoenen, zo lang liep vanaf 1974 de familievriendelijke dramaserie Little House on the Prairie. Ruim vijftig jaar later is het verhaal van een pioniersgezin in het Amerikaanse westen op commerciële zenders minstens zo gretig herhaald als het bombastische The A-Team. Het is dus best te begrijpen dat Netflix de tijd rijp achtte om een nieuwe generatie met de familie Ingalls te laten kennismaken. Toch zorgt deze reboot voor gemengde gevoelens.
Als The Zone of Interest het ultieme kwaad tot op een steenworp naderde, kruipt Sound of Falling in de onderbuik van een Duitsland dat een dergelijk kwaad niet wist te (h)erkennen. Deze beklemmende familiekroniek speelt zich af op een boerderij op het platteland nabij de Elbe en overspant het leed van vier generaties. Het filmische vernuft van Mascha Schilinski zorgt voor een kijkervaring die tegelijk emotioneel loodzwaar en intellectueel uitdagend is.
Het verfilmen van een literaire klassieker is nooit een eenvoudige opgave, al is het maar omdat het medium film om een passende beeldende benadering vraagt. François Ozon draait daar zijn hand niet voor om. De geroutineerde regisseur maakt een knap gestileerde bewerking van De Vreemdeling, de moraalfilosofische roman die in oorlogstijd werd neergepend door Albert Camus. Ozon doet recht aan de psychologie van het verhaal, maar laat niet na om de koloniale context kritisch te ontleden.
Lees HIER mijn derde stuk over het IFFR 2026, met de titel “Kijken door de ogen van het verleden”. In het stuk besteed ik aandacht aan The Fall of Sir Douglas Weatherford (Sean Dunn) en Chronovisor (Jack Auen/Kevin Walker).
Het is ruim tien jaar terug dat Laura Poitras terechte lof oogstte met Citizenfour, de journalistieke documentaire waarin ze NSA-klokkenluider Edward Snowden een platform gaf. Sindsdien regisseerde de geëngageerde Amerikaanse een minder geslaagde film over Julian Assange en won ze in Venetië verrassend de Gouden Leeuw (met All the Beauty and the Bloodshed). Vooral vanwege dat laatste is het verbijsterend dat haar nieuwste en misschien wel beste werk afgelopen nazomer, op hetzelfde festival, niet eens in de hoofdcompetitie draaide.
Zeven jaar voor de bestorming van de Bastille schreef een Franse legergeneraal Les Liaisons dangereuses, een briefroman over de zeden en intriges van de aristocratie in en om Parijs. Bijna 250 jaar later inspireert dit scherpzinnige werk nog altijd, al ligt het voor de hand dat makers de thematiek door een eigentijdse bril benaderen. In het stomende kostuumdrama The Seduction steelt Anamaria Vartolomei de show als vrijzinnige vrouw in een toxische en gecorrumpeerde (mannen)wereld.
Op 13 mei 2000 zorgde een brand in een vuurwerkopslag in Enschede voor een van de grootste rampen in de Nederlandse geschiedenis. Vijfentwintig jaar na dato waagt de EO zich aan een gedramatiseerde weergave van deze traumatische gebeurtenis. Riskant, want hoe verhoud je je tot het lot van de slachtoffers en de open wonden van nabestaanden? En hoe ga je om met het slepende onderzoek dat de nasleep van de ramp tekende? De Vuurwerkramp probeert zich meester te maken van het speelveld tussen feit en fictie, maar vindt jammer genoeg geen gouden middenweg.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
