InDeBioscoop dit jaar niet aanwezig op IDFA

Beeld via IDFA

InDeBioscoop, een van de filmwebsites waarvoor ik al langere tijd schrijf, heeft dit jaar geen perstoegang gekregen tot IDFA. Het is voor het eerst in dertien jaar dat dit gebeurt. Ook ikzelf heb in eerdere jaren over IDFA geschreven, maar onregelmatig en meestal niet exclusief voor IDB (dit geldt niet voor veel andere festivals, die ik al jaren met plezier bezoek). Voor mijn collegae die het festival graag weer wilden bezoeken en voor mijn gewaardeerde eindredacteur is dit besluit niet alleen teleurstellend, het tekent ook een zorgwekkende ontwikkeling waarbij festivals die verlegen zitten om goede cijfers kritische journalistiek als een mogelijke bezuinigingspost kunnen zien.

Waarom IDB het niet eens is met het besluit van IDFA, en waarom de gestuurde argumentatie geen genoegdoening biedt, lees je in dit bericht. Wil je IDB steunen? Bezoek de website dan regelmatig en lees er de verschillende recensies, essays en festivalverslagen die het online filmmagazine in de loop van het jaar kosteloos en belangeloos aanbiedt.

Recensie: Tenzing [Jennifer Peedom; Apple TV, 2026]

Apple TV

Het belangrijkste wapenfeit van de bergfilm Tenzing is de titel. In mei 1953 schreven de Nieuw-Zeelandse klimmer Edmund Hillary en de Nepalese sherpa Tenzing Norgay geschiedenis door als eerste mensen de top van de Mount Everest te bereiken. Waar de Britten het planten van hun vlag benaderden als een heilige prestigestrijd, benadrukt deze biopic wie tijdens deze historische expeditie de échte helden waren.

Lees verder Recensie: Tenzing [Jennifer Peedom; Apple TV, 2026] →

Recensie: Dirty Business [Miniserie; NPO Start, 2026]

Dirty Business [still] via NPO Start Plus

Open de beerput van vervuilingszaken en je vindt in elk land wel een casus die het begrip ‘volksgezondheid’ genadeloos op losse schroeven zet. Pogingen om grootschalige vervuiling aan te kaarten komen vaak neer op een strijd tussen David en Goliath, waarbij gedramatiseerde Hollywoodverfilmingen (denk aan Erin Brockovich of Dark Waters) gretig de rol van de underdog kiezen. Het Britse docudrama Dirty Business is een stuk grauwer van toon, maar ademt op zijn minst dezelfde urgentie.

Lees verder Recensie: Dirty Business [Miniserie; NPO Start, 2026] →

LIFF 2026 [Verslag]: AnyMart, Soudain (All of a Sudden)

September Film/Filmdepot

Kan een satirische horrorkomedie net zoveel zinnigs vertellen over de uitwassen van het kapitalisme als een drama dat zijn analyse een stuk serieuzer aanpakt? Het makkelijke antwoord op die vraag is “uiteraard”, maar na het zien van Ryûsuke Hamaguchi’s meesterwerk All of a Sudden gaan de gedachten onwillekeurig terug naar een eerdere kijkbeurt op dit 21ste LIFF.

Lees hier het volledige verslag.

LIFF 2026 [Verslag]: You are the Film, The Night is Fading Away

Beeld “You are The Film” via Leiden International Film Festival/Europe Kikaku/Third Window Films

Op filmfestivals kun je vaak met extra genoegen en een gevoel van herkenning opgaan in verhalen die de filmbeleving zelf centraal stellen. Ook op deze editie van LIFF draaien er twee titels die de schijnwerper vanaf het doek terug de zaal in draaien. In de geflipte Japanse komedie You Are the Film gebeurt dat met veel uitroeptekens, in het mijmerende The Night is Fading Away volstaat melancholie. Elk op volstrekt eigen wijze confronteren de titels hun publiek met de magie en breekbaarheid van onze cinefiele ervaringen.

Lees verder LIFF 2026 [Verslag]: You are the Film, The Night is Fading Away →

Recensie ‘East of Eden’ [Miniserie; Netflix, 2026]

Netflix

De bekendste verfilming van John Steinbecks breedgedragen roman East of Eden kwam tot stand in de jaren vijftig, en dus was het hoog tijd voor een frisse herinterpretatie. Best een uitdaging voor een verhaal dat zich grotendeels in de twintigste eeuw afspeelt en bol staat van de verwijzingen naar de Bijbel. Gelukkig bleek uitgerekend een van de sterkst opkomende actrices van dit moment bereid om dit zwaarmoedige familiedrama een nieuwe uitstraling te geven.

Lees verder Recensie ‘East of Eden’ [Miniserie; Netflix, 2026] →

Recensie: Lalka [The Doll; Miniserie; Netflix, 2026]

Netflix

“Als hij zijn energie had gestopt in iets anders dan Lecka, had hij op elk gebied de top bereikt”, klinkt het meteen aan het begin van de Poolse dramaserie Lalka. Wat volgt is een tragisch verhaal van melancholie, obsessie en gedoemde liefde, ontleend aan een roman die vooral in het land van herkomst een grote status geniet. Al in de climax van de eerste aflevering blijkt het gewichtige bronmateriaal geen kwaliteitsgaranties te bieden. De slim gecaste hoofdrolspeelster kan deze rommelige dramatische interpretatie niet behoeden voor de ondergrens.

Lees verder Recensie: Lalka [The Doll; Miniserie; Netflix, 2026] →

Recensie: The Plague [Charlie Polinger, 2025]

Filmdepot/18K Film

Het is treffend dat de Nederlandse distributeur de release van The Plague heeft uitgesteld tot vlak voor de Week tegen Pesten. Van 21 tot en met 25 september besteedt vooral het onderwijs veel aandacht aan de impact van pestgedrag. Fragmenten uit het speelfilmdebuut van Charlie Polinger zouden in aanverwante lespakketten zeker niet misstaan. De film gebruikt genre-elementen doeltreffend om de wrede sociale dynamiek binnen een groep sportende kinderen te verbeelden.

Lees verder Recensie: The Plague [Charlie Polinger, 2025] →

Downhill (1927): Alfred Hitchcock en het ultieme offer

In het kader van het initiatief ‘De Herfst van de Stomme Film’ werkte ik voor InDeBioscoop een stuk uit over de film Downhill van Alfred Hitchcock.

Je leest het hier.

“Enkele maanden voordat The Jazz Singer in de Verenigde Staten het huwelijk tussen beeld en geluid inluidde, verscheen aan de overzijde van de Atlantische Oceaan Alfred Hitchcocks Downhill. De zogenoemde ‘Master of Suspense’ behoeft ongetwijfeld geen nadere introductie, maar deze film waarschijnlijk wél.”

Verslag: Biennale/Filmfestival van Venetië 2026

Biennale di Venezia

Robert Pattinson jaagde op seksuele roofdieren, George Clooney kreeg een jaar na Jay Kelly een échte oeuvreprijs en John Malkovich trok naar Paaseiland in afwachting van een staatsgreep. Hang de drieëntachtigste editie van de Biennale op aan een handvol Hollywoodsterren en het hoeft nog niet eens te gaan over de winnaars van de voornaamste filmprijzen. Die werden namelijk in ontvangst genomen door makers uit Denemarken, Zuid-Korea en Israël, waarbij de enige vrouwelijke soloregisseur in competitie de Gouden Leeuw mocht hooghouden. Heel even leek het erop dat de jury het grootste statement van het festival voor de slotavond had bewaard.

Lees HIER mijn volledige verslag van deze festivaleditie.

Film, sport, muziek, religie en geschiedenis