Als Györgi Pálfi Hen als filmstudent had gepitcht, dan had zijn filmschool het idee ongetwijfeld afgeschoten. Twintig jaar na zijn absurdistische komedie Taxidermia (over opgezette beesten en meer) serveert de Hongaarse regisseur een gortdroog avontuur dat aandoenlijk begint maar in het vervolg te weinig prikkelt. Anderhalf uur lang volgen we een kip die door discriminatie en pure onverschilligheid gevrijwaard blijft van een vroege slacht.
Lees verder Recensie: Hen [Györgi Pálfi, 2025]
InDeBioscoop, een van de filmwebsites waarvoor ik al langere tijd schrijf, heeft dit jaar geen perstoegang gekregen tot IDFA. Het is voor het eerst in dertien jaar dat dit gebeurt. Ook ikzelf heb in eerdere jaren over IDFA geschreven, maar onregelmatig en meestal niet exclusief voor IDB (dit geldt niet voor veel andere festivals, die ik al jaren met plezier bezoek). Voor mijn collegae die het festival graag weer wilden bezoeken en voor mijn gewaardeerde eindredacteur is dit besluit niet alleen teleurstellend, het tekent ook een zorgwekkende ontwikkeling waarbij festivals die verlegen zitten om goede cijfers kritische journalistiek als een mogelijke bezuinigingspost kunnen zien.
Waarom IDB het niet eens is met het besluit van IDFA, en waarom de gestuurde argumentatie geen genoegdoening biedt, lees je in dit bericht. Wil je IDB steunen? Bezoek de website dan regelmatig en lees er de verschillende recensies, essays en festivalverslagen die het online filmmagazine in de loop van het jaar kosteloos en belangeloos aanbiedt.
Kan een satirische horrorkomedie net zoveel zinnigs vertellen over de uitwassen van het kapitalisme als een drama dat zijn analyse een stuk serieuzer aanpakt? Het makkelijke antwoord op die vraag is “uiteraard”, maar na het zien van Ryûsuke Hamaguchi’s meesterwerk All of a Sudden gaan de gedachten onwillekeurig terug naar een eerdere kijkbeurt op dit 21ste LIFF.
Lees hier het volledige verslag.
Op filmfestivals kun je vaak met extra genoegen en een gevoel van herkenning opgaan in verhalen die de filmbeleving zelf centraal stellen. Ook op deze editie van LIFF draaien er twee titels die de schijnwerper vanaf het doek terug de zaal in draaien. In de geflipte Japanse komedie You Are the Film gebeurt dat met veel uitroeptekens, in het mijmerende The Night is Fading Away volstaat melancholie. Elk op volstrekt eigen wijze confronteren de titels hun publiek met de magie en breekbaarheid van onze cinefiele ervaringen.
Lees verder LIFF 2026 [Verslag]: You are the Film, The Night is Fading Away
In het kader van het initiatief ‘De Herfst van de Stomme Film’ werkte ik voor InDeBioscoop een stuk uit over de film Downhill van Alfred Hitchcock.
Je leest het hier.
“Enkele maanden voordat The Jazz Singer in de Verenigde Staten het huwelijk tussen beeld en geluid inluidde, verscheen aan de overzijde van de Atlantische Oceaan Alfred Hitchcocks Downhill. De zogenoemde ‘Master of Suspense’ behoeft ongetwijfeld geen nadere introductie, maar deze film waarschijnlijk wél.”
Net als in voorgaande jaren heb ik me ook dit jaar weer ingespannen om een preview te schrijven voor het Previously Unreleased-programma van EYE. Ik zag het grootste gedeelte van de films en leid elke titel kort in.
Klik hier om het stuk te lezen.
Welke wereldcinema bereikt de Benelux, en welke aanwinsten van niet-westerse makers zouden bijna aan ons blikveld zijn ontsnapt? Een bliksembezoek aan het MOOOV Film Festival 2026 leert dat er ook in het verzadigde Nederlandse festivallandschap nog voltreffers door de mazen van het net glippen.
Lees HIER mijn terugblik op de voorbije editie van het festival (oorspronkelijke publicatie: 5 mei), waarin ik aandacht besteed aan de films Cuerpo Celeste en Las Corrientes en het bredere aanbod uit Latijns-Amerika.
Sinds 23 april is in Turnhout, Brugge en drie andere locaties in België het MOOOV Film Festival. Voor InDeBioscoop schreef ik afgelopen week een previewartikel over dit festival, dat ik komend weekend zelf ook een bezoekje hoop te brengen. Het artikel is hier terug te lezen.
In Nederland vinden er op jaarbasis tientallen filmfestivals plaats en heeft bijna elke (middel)grote stad een eigen filmtheater. Het is lastig om je een situatie voor te stellen waarin vertoningsopties als sneeuw voor de zon verdwijnen – al konden we er in coronatijd aan ruiken. Twee films op deze editie van CinemAsia memoreren elk vanuit een eigen invalshoek het belang van creatieve inspiratie en een bruisende filmcultuur.
Lees hier mijn volledige verslag van CinemAsia 2026, waarin ik aandacht besteed aan de films Golden Slumbers (Davy Chou) en Two Seasons, Two Strangers (Sho Miyake).
Dat Amerika een land van tegenstellingen is, klinkt in het politieke en sociaal-culturele tumult van de voorbije jaren al lang niet meer als een boude stelling. Wie toch nog twijfelt, kan zich op het Movies that Matter Festival verwonderen over de inhoud van The Alabama Solution en All About the Money. De twee documentaires brengen extremen naar voren waar de gemiddelde speelfilmregisseur jaloers op zou zijn.
Lees HIER mijn volledige verslag van deze twee films uit het aanbod van het Movies That Matter Festival 2026.