The movie experience as format: a 3D state of the union [Article]

Alita: Battle Angel (2019)

[Dutch & English]

Hoe is het gesteld met 3D en andere alternatieve filmformats in Vlaamse en Nederlandse multiplexen? Toen mijn Vlaamse collega David Vanden Bossche (enola, CINEA) me onlangs met die vraag benaderde, hoefde ik mijn bereidheid om mee te zoeken naar antwoorden niet al te lang te overwegen. Het resultaat is een lang artikel geworden, gepubliceerd op de site van cultuurmagazine Enola.

Klik hier voor een overzicht van onze bevindingen.

Een prachtige extra is de publicatie van de Engelse vertaling op de blog van de Amerikaanse filmwetenschappers David Bordwell & Kirstin Thompson.

Deze blog-entry vind je hier.

David was afgelopen weekend te gast bij het Gentse radioprogramma Kuleshov om over het artikel in discussie te gaan. De uitzending is hier terug te luisteren.

To which extent do 3D and other alternative film formats feature in Belgian and Dutch multiplex theaters? When my Belgian colleague David Vanden Bossche (enola, CINEA) recently asked me to cooperate on an article that he had in mind, I did not hesitate too long. The satisfying outcome is a longread that has been published on the website of culture magazine Enola.

Click here for an overview of our findings (Dutch).

We are honoured that the American film scholars David Bordwell & Kirstin Thompson were willing to publish the English translation of our article on their blog website.

Click here for the blog-entry.

Last weekend, David Vanden Bossche discussed the article in a broadcast of Kuleshov, a Belgian radio programme. The stream has been posted on Mixcloud.

Recensie: Another Day of Life [Raúl De La Fuente & Damian Nenow, 2018]

In 1975 stond Angola op de drempel van onafhankelijkheid, ware het niet dat een (Koude) burgeroorlog het zicht op de vertrekkende Portugezen vertroebelde. Een fel conflict tussen de communistisch geïnspireerde éénpartijstaat MPLA en haar politiek-ideologische tegenhanger [FNLA] zou nog decennia voortduren. Another Day of Life concentreert zich op die eerste maanden van militaire chaos, als de Poolse journalist Ryszard Kapuściński (1932-2007) met gevaar voor eigen leven door het verschroeide binnenland reist. Regisseurs Raúl De La Fuente en Damian Nenow vermengen verbluffende animatie, archiefbeelden en eigentijdse interviews.

Lees verder Recensie: Another Day of Life [Raúl De La Fuente & Damian Nenow, 2018]

Essay: Performing Death (NGG Conference Religious Studies, 2018)

In the autumn of 2018, I attented the yearly conference of the NGG (Nederlands Genootschap voor Godsdienstwetenschap). The overarching theme was ‘Interpreting Rituals’. Keynote lectures and paper sessions shed a light on a broad variety of topics, challenging me and the other research master students on the spot to search for challenging perspectives. The paper that I am sharing serves as a reflection on the conference and one of its pivotal themes. I wrote it in the aftermath of the event, but the case study that I used will be the starting point for another paper on David Bowie and performativity, which I will hopefully produce this spring.

Lees verder Essay: Performing Death (NGG Conference Religious Studies, 2018)

Recensie: Doubles Vies [Olivier Assayas, 2018]

In Doubles Vies vangt een Parijse uitgeverij de klappen op van de doorgeschoten digitalisatie. Bestaat informatie nog wel? Waar ligt de balans tussen verzet en vooruitgang? Tijdens het schrijfproces ontdekte Olivier Assayas dat zijn vraagstukken hun gewenste effecten alleen zouden hebben in de speelse mal van de komedie.

Lees verder Recensie: Doubles Vies [Olivier Assayas, 2018]

Recensie: Continuer [Joachim Lafosse, 2018]


De continue dialoog tussen conflict en verbinding, dat is de rode draad van Joachim Lafosses Continuer. Het begrip van een moeder, het temperament van een zoon. Ergens voor de film begon lieten de twee hun Westerse thuis achter zich. Nu cirkelen ze op paarden door een Kirgizisch berglandschap.

Lees verder Recensie: Continuer [Joachim Lafosse, 2018]

Redactiediscussie: Lars von Trier en The House That Jack Built


Op de mailredactie van indebioscoop voerden we een langgerekte, dynamische en bijna onvermijdelijke discussie over enfant terrible Lars von Trier en zijn donkere filmspiegel The House That Jack Built. Ik deed zelf een klein woordje met mijn eigen recensie als uitgangspunt, die je hier terug kunt vinden.

Redactiediscussie deel 1
Redactiediscussie deel 2

Terugblik IFFR 2019

Het zit er weer op; na tien dagen film en debat in Rotterdam is het hoog tijd geworden weer een goede stap terug de wereld in te zetten (of juist daarbuiten?). Hoogtepunten zijn er te over, te meer omdat een aantal titels me de komende tijd nog sterk bij zullen blijven. Een screenshot uit de onbetwiste nr. #1 van mijn festivaltoer zie je alvast hierboven;)

Lees verder Terugblik IFFR 2019

NUESTRO TIEMPO: MASTERCLASS CARLOS REYGADAS [IFFR 2019]

Op het afgelopen IFFR was ik aanwezig bij de masterclass van de Mexicaanse filmmaker Carlos Reygadas, wiens Nuestro Tiempo (2018) in de festivalzalen draaide. Het werd een inspirerende middag, met name door de gepassioneerde manier waarop Reygadas zijn visie op cinema deelde en toelichtte. Ik schreef er een stuk over voor filmmagie, waarin ik mijn kijkervaring van Nuestro Tiempo en inzichten vanuit de masterclass samenbreng:

Onze tijd: masterclass Carlos Reygadas op IFFR

Deze film is in Nederland aangekocht door Contact Film, de releasedatum is nog niet bekend.

Binnenkort mijn terugblik op het festival!

Recensie: werk ohne autor [Florian Henckel von donnersmarck, 2018]

Vertelt kunst de waarheid? En kan die waarheid zichzelf scheppen, of vraagt ze altijd om bemiddeling van de kunstenaar? In een drie uur durend epos plaatst Florian Henckel von Donnersmarck (Das Leben der Anderen) die vragen voor een spiegel die haar licht wel heel helder reflecteert. Het gevolg is een vrij hermetisch drama dat tóch staat als een huis; een film als een waarheid.

Lees verder Recensie: werk ohne autor [Florian Henckel von donnersmarck, 2018]

Recensie: Capharnaüm [Nadine Labaki, 2018]


Op het moment van schrijven voert Nadine Labaki’s Capharnaüm de publieksprijs van het IFFR aan. Critici en publiek hebben de titel omarmd (ik denk ook aan alle lovende reviews en prijzen die voorgingen) en het is dan ook met een heel dubbel gevoel dat ik mijn recensie deel. Het is het enige stuk dat ik na het zien had kúnnen schrijven, maar het kostte moeite omdat de film (en het schrijfproces) me misselijk maakten, en dat gebeurt me echt zelden. Ik deel mijn perspectief bescheiden en heb niet als doel om al die mensen die de film waarderen onderuit te halen. Integendeel – als ik één gedachte kan uiten, dan is het dat mijn stuk hopelijk aanzet tot de open reflectie en discussie die het filmlandschap te allen tijde nodig heeft.

Recensie (indebioscoop.com)

Lees verder Recensie: Capharnaüm [Nadine Labaki, 2018]

Film, muziek, religie en geschiedenis