Tagarchief: denken over het medium film

Kunst als verlangen naar het ideaal: religie in de woorden van Andrej Tarkovski

Voor indebioscoop schreef ik een essay over de plaats die religie inneemt in Andrej Tarkovski’s visie op de filmkunst. Het oeuvre van de Russische cineast is nu te bewonderen in EYE Amsterdam, waar ook een tentoonstelling over datzelfde oeuvre loopt. Over de tentoonstelling werd onlangs dit stuk gepubliceerd.

Klik hier voor het essay.

”De kunst die uit het scheppen van de kunstenaar voortkomt kan alleen geaccepteerd worden als de toeschouwer het beeld en zijn waarheid gelooft, en de kunstenaar daarin onvoorwaardelijk vertrouwt. Tarkovski legt zo een belangrijke verantwoordelijkheid bij de toeschouwer: als hij de waarheid niet zoekt, blijft ook het schone voor hem verborgen.”

Interdisciplinary Glances: the study of religion and film [Paper]

In the first semester of 2018/19 I wrote an extensive paper on the academic study of religion and film. A condensed outline of my argument was presented at a student conference of the UvA and the UU in January 2019. I publish the full paper right here.

Lees verder Interdisciplinary Glances: the study of religion and film [Paper]

Recensie: Anna’s War [Aleksey Fedorchenko, 2018]

Het allereerste shot van Anna’s War vertelt een verhaal op zichzelf. Het toont waar het in deze film uiteindelijk om gaat: de rauwe dialoog tussen dood en overlevingsdrang. Deze confronterende long take, een trage reis van de camera, markeert een omgeving die we eigenlijk niet willen zien, een waarheid die we niet kunnen kennen.

Lees verder Recensie: Anna’s War [Aleksey Fedorchenko, 2018]

Nostalghia for the past: The Dreamers as a conservative fantasy [essay]

Back in the spring of 2018 I wrote an essay on Bernardo Bertolucci’s The Dreamers, in which I elaborated on the film’s stylistic strategies and the role of cinephilia as a mode of nostalghia in the dream world of the characters.

Lees verder Nostalghia for the past: The Dreamers as a conservative fantasy [essay]

Emotionele waarheid boven politiek? De stem van de regisseur in The Act of Killing [Essay]

Enige tijd geleden deelde ik op mijn blog het Engelstalige essay ”Emotional truth over politics? the voice of the director in The Act of Killing. Onlangs heb ik dit essay vertaald naar het Nederlands n.a.v. het programma ‘Shell Shock‘ in EYE Filmmuseum (22 maart-22 mei). Je kunt de vertaling hier terugvinden: klik.

Redactiediscussie: Lars von Trier en The House That Jack Built


Op de mailredactie van indebioscoop voerden we een langgerekte, dynamische en bijna onvermijdelijke discussie over enfant terrible Lars von Trier en zijn donkere filmspiegel The House That Jack Built. Ik deed zelf een klein woordje met mijn eigen recensie als uitgangspunt, die je hier terug kunt vinden.

Redactiediscussie deel 1
Redactiediscussie deel 2

Terugblik IFFR 2019

Het zit er weer op; na tien dagen film en debat in Rotterdam is het hoog tijd geworden weer een goede stap terug de wereld in te zetten (of juist daarbuiten?). Hoogtepunten zijn er te over, te meer omdat een aantal titels me de komende tijd nog sterk bij zullen blijven. Een screenshot uit de onbetwiste nr. #1 van mijn festivaltoer zie je alvast hierboven;)

Lees verder Terugblik IFFR 2019

NUESTRO TIEMPO: MASTERCLASS CARLOS REYGADAS [IFFR 2019]

Op het afgelopen IFFR was ik aanwezig bij de masterclass van de Mexicaanse filmmaker Carlos Reygadas, wiens Nuestro Tiempo (2018) in de festivalzalen draaide. Het werd een inspirerende middag, met name door de gepassioneerde manier waarop Reygadas zijn visie op cinema deelde en toelichtte. Ik schreef er een stuk over voor filmmagie, waarin ik mijn kijkervaring van Nuestro Tiempo en inzichten vanuit de masterclass samenbreng:

Onze tijd: masterclass Carlos Reygadas op IFFR

Deze film is in Nederland aangekocht door Contact Film, de releasedatum is nog niet bekend.

Binnenkort mijn terugblik op het festival!

Recensie: werk ohne autor [Florian Henckel von donnersmarck, 2018]

Vertelt kunst de waarheid? En kan die waarheid zichzelf scheppen, of vraagt ze altijd om bemiddeling van de kunstenaar? In een drie uur durend epos plaatst Florian Henckel von Donnersmarck (Das Leben der Anderen) die vragen voor een spiegel die haar licht wel heel helder reflecteert. Het gevolg is een vrij hermetisch drama dat tóch staat als een huis; een film als een waarheid.

Lees verder Recensie: werk ohne autor [Florian Henckel von donnersmarck, 2018]