Negen seizoenen, zo lang liep vanaf 1974 de familievriendelijke dramaserie Little House on the Prairie. Ruim vijftig jaar later is het verhaal van een pioniersgezin in het Amerikaanse westen op commerciële zenders minstens zo gretig herhaald als het bombastische The A-Team. Het is dus best te begrijpen dat Netflix de tijd rijp achtte om een nieuwe generatie met de familie Ingalls te laten kennismaken. Toch zorgt deze reboot voor gemengde gevoelens.
De gewaardeerde filmjournalist Roger Ebert zei ooit dat films machines zijn die empathie genereren. Die opmerking verjaart niet. Het warme, maar niet overmatig sentimentele Home Sweet Home breekt zachtmoedig een lans voor mensen met een zwaarbelaste baan in de thuiszorg. Het drama toont niet alleen hoeveel waarde dit werk kan hebben voor de veelal ouderen die zorg nodig hebben, maar ook hoeveel inzet het vraagt van hun verzorgers. Hoofdrolspeelster Jette Søndergaard maakt grote indruk.
Elke ouder die tegenslagen op zijn pad vindt, komt vroeg of laat voor het dilemma te staan welke uitleg geschikt is voor kinderoren. In de empathische roadmovie Omaha besluit een vader te verhullen waarom hij zijn zoon en dochter op een vroege zomerochtend meeneemt op een verre autotrip. De bitterzoete reis die volgt, zet op zachtaardige wijze aan het denken over ouderschap, armoede en de voorwaarden voor menselijk geluk.
Treat Her Like a Lady had nauwelijks op een beter moment kunnen uitkomen. Terwijl buiten het kwik stijgt, is in de koele bioscoopzaal dit broeierige portret te zien van een Amsterdams gezin dat tijdens een hittegolf het hoofd boven water probeert te houden. Dat is bepaald geen straf, want met het energieke, strijdlustige en kleurrijke drama combineert de Nederlands-Chileense Paloma Aguilera Valdebenito op doeltreffende wijze luchtigheid en sociaal engagement.
Een van de meest intrigerende titels op het filmfestival van Berlijn was van Nederlandse makelij. Met Truly Naked probeert debutant Muriel d’Ansembourg de taboesfeer te doorbreken die nog vaak rond pornografie hangt. Dankzij de ontluikende liefde tussen de twee jonge hoofdrolspelers gaat de film niet alleen over porno als product, maar ook over de zoektocht naar gezonde(re) vormen van intimiteit. Een complexe balansoefening, zoals één specifieke regiekeuze pijnlijk duidelijk maakt.
Laat de naam OnlyFans vallen in een gesprek, en je kunt eerst beginnen de vooroordelen van je toehoorder uit de taboesfeer te halen. Dat is tenminste de vermoeiende ervaring van alleenstaande moeder Margo, die het lucratieve contentplatform in Margo’s Got Money Problems dankbaar aangrijpt als een oplossing voor haar financiële problemen. De ontspannen acterende Elle Fanning houdt haar franke internetavontuur luchtig, maar haalt ook de angel uit de serie.
Rijkdom kan meer vernietigen dan je lief is, en zeker in de welgestelde kringen van de Vlaamse kustplaats Knokke. In het slim uitgedachte Knokke Off hebben overvloed en uiterlijk vertoon sinds aflevering één een bedrieglijke keerzijde. Nu de Netflix-serie zijn einde nadert, maken feestgedruis en liefdesperikelen geleidelijk plaats voor zelfbewustzijn en een blik op de toekomst. En die verschuiving zorgt onverwachts voor het bevredigendste seizoen tot nu toe.
Filmdrama’s over scheidingen en gebroken gezinnen zijn er genoeg, maar zou het in dit soort verhalen niet vaker om de beleving van de kinderen mogen draaien? Met die insteek gaf Mees Peijnenburg vorm aan A Family, een intiem drama over de impact van een ontwrichte gezinsdynamiek. De regisseur strikte niet de minste namen voor de ouderrollen, maar het is de jongste hoofdrolspeler die de meeste indruk maakt.
Als The Zone of Interest het ultieme kwaad tot op een steenworp naderde, kruipt Sound of Falling in de onderbuik van een Duitsland dat een dergelijk kwaad niet wist te (h)erkennen. Deze beklemmende familiekroniek speelt zich af op een boerderij op het platteland nabij de Elbe en overspant het leed van vier generaties. Het filmische vernuft van Mascha Schilinski zorgt voor een kijkervaring die tegelijk emotioneel loodzwaar en intellectueel uitdagend is.
Het verfilmen van een literaire klassieker is nooit een eenvoudige opgave, al is het maar omdat het medium film om een passende beeldende benadering vraagt. François Ozon draait daar zijn hand niet voor om. De geroutineerde regisseur maakt een knap gestileerde bewerking van De Vreemdeling, de moraalfilosofische roman die in oorlogstijd werd neergepend door Albert Camus. Ozon doet recht aan de psychologie van het verhaal, maar laat niet na om de koloniale context kritisch te ontleden.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
