InDeBioscoop, een van de filmwebsites waarvoor ik al langere tijd schrijf, heeft dit jaar geen perstoegang gekregen tot IDFA. Het is voor het eerst in dertien jaar dat dit gebeurt. Ook ikzelf heb in eerdere jaren over IDFA geschreven, maar onregelmatig en meestal niet exclusief voor IDB (dit geldt niet voor veel andere festivals, die ik al jaren met plezier bezoek). Voor mijn collegae die het festival graag weer wilden bezoeken en voor mijn gewaardeerde eindredacteur is dit besluit niet alleen teleurstellend, het tekent ook een zorgwekkende ontwikkeling waarbij festivals die verlegen zitten om goede cijfers kritische journalistiek als een mogelijke bezuinigingspost kunnen zien.
Waarom IDB het niet eens is met het besluit van IDFA, en waarom de gestuurde argumentatie geen genoegdoening biedt, lees je in dit bericht. Wil je IDB steunen? Bezoek de website dan regelmatig en lees er de verschillende recensies, essays en festivalverslagen die het online filmmagazine in de loop van het jaar kosteloos en belangeloos aanbiedt.
Kan een satirische horrorkomedie net zoveel zinnigs vertellen over de uitwassen van het kapitalisme als een drama dat zijn analyse een stuk serieuzer aanpakt? Het makkelijke antwoord op die vraag is “uiteraard”, maar na het zien van Ryûsuke Hamaguchi’s meesterwerk All of a Sudden gaan de gedachten onwillekeurig terug naar een eerdere kijkbeurt op dit 21ste LIFF.
Beeld “You are The Film” via Leiden International Film Festival/Europe Kikaku/Third Window Films
Op filmfestivals kun je vaak met extra genoegen en een gevoel van herkenning opgaan in verhalen die de filmbeleving zelf centraal stellen. Ook op deze editie van LIFF draaien er twee titels die de schijnwerper vanaf het doek terug de zaal in draaien. In de geflipte Japanse komedie You Are the Film gebeurt dat met veel uitroeptekens, in het mijmerende The Night is Fading Away volstaat melancholie. Elk op volstrekt eigen wijze confronteren de titels hun publiek met de magie en breekbaarheid van onze cinefiele ervaringen.
Robert Pattinson jaagde op seksuele roofdieren, George Clooney kreeg een jaar na Jay Kelly een échte oeuvreprijs en John Malkovich trok naar Paaseiland in afwachting van een staatsgreep. Hang de drieëntachtigste editie van de Biennale op aan een handvol Hollywoodsterren en het hoeft nog niet eens te gaan over de winnaars van de voornaamste filmprijzen. Die werden namelijk in ontvangst genomen door makers uit Denemarken, Zuid-Korea en Israël, waarbij de enige vrouwelijke soloregisseur in competitie de Gouden Leeuw mocht hooghouden. Heel even leek het erop dat de jury het grootste statement van het festival voor de slotavond had bewaard.
Lees HIER mijn volledige verslag van deze festivaleditie.
Sinds 23 april is in Turnhout, Brugge en drie andere locaties in België het MOOOV Film Festival. Voor InDeBioscoop schreef ik afgelopen week een previewartikel over dit festival, dat ik komend weekend zelf ook een bezoekje hoop te brengen. Het artikel is hier terug te lezen.
In Nederland vinden er op jaarbasis tientallen filmfestivals plaats en heeft bijna elke (middel)grote stad een eigen filmtheater. Het is lastig om je een situatie voor te stellen waarin vertoningsopties als sneeuw voor de zon verdwijnen – al konden we er in coronatijd aan ruiken. Twee films op deze editie van CinemAsia memoreren elk vanuit een eigen invalshoek het belang van creatieve inspiratie en een bruisende filmcultuur.
Lees hier mijn volledige verslag van CinemAsia 2026, waarin ik aandacht besteed aan de films Golden Slumbers (Davy Chou) en Two Seasons, Two Strangers (Sho Miyake).
Beeld All About the Money via Movies That Matter Festival (SOS Productions)
Dat Amerika een land van tegenstellingen is, klinkt in het politieke en sociaal-culturele tumult van de voorbije jaren al lang niet meer als een boude stelling. Wie toch nog twijfelt, kan zich op het Movies that Matter Festival verwonderen over de inhoud van The Alabama Solution en All About the Money. De twee documentaires brengen extremen naar voren waar de gemiddelde speelfilmregisseur jaloers op zou zijn.
Lees HIER mijn volledige verslag van deze twee films uit het aanbod van het Movies That Matter Festival 2026.
Sinds afgelopen donderdag 29-1 ben ik te vinden in Rotterdam, waar deze week de 55e editie van het IFFR plaatsvindt. HIER lees je het stuk dat ik afgelopen vrijdag typte over de openingsavond van het festival.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.