Tagarchief: Propaganda

Samenzweringstheorieën en ‘Fake News’ [Column]

sciencemag.org

Gisteren deelde ik op dit blog een beknopte uiteenzetting over de oorsprong en toepassing van het woord ‘complotdenker’. Deze genadeloos stigmatiserende benoeming is in zijn Engelse taalvariant (‘conspiracy theorist’) een stuk minder oud dan de orde van de dag vaak doet vermoeden. We leven in een digitaal tijdperk waarbinnen de ‘complotdenker’ een zodanige status heeft gekregen dat mainstream media in binnen-en buitenland zichzelf een extra taak hebben toegedicht: het ontmaskeren van ‘fake news’ en het ontkrachten van als zodanig bestempelde complottheorieën. In die hoedanigheid stuitte ik onlangs in Nederlandse context onvermijdelijk op berichten als deze (Het Parool), deze (NRC) en deze (De Volkskrant). De onderliggende boodschap is duidelijk: zodra je als burger-consument niet langer uitsluitend je toevlucht zoekt tot gezaghebbende, mainstream mediakanalen, wordt het internet ineens een bedreiging voor het gezond verstand en voor de algemene orde van de dingen. Mede daarom worden ‘complotdenkers’ menigmaal als ‘gevaarlijk’ aangemerkt.

Lees verder Samenzweringstheorieën en ‘Fake News’ [Column]

Waar komt ”Het Nieuwe Normaal” eigenlijk vandaan?

Adam Curtis, 2016, YouTube.com

The term “hypernormalisation” is taken from Alexei Yurchak’s 2006 book Everything Was Forever, Until It Was No More: The Last Soviet Generation, in which Yurchak argues that for many decades everyone had known the Soviet system was failing, but as no one could imagine any alternative, politicians and citizens were resigned to maintaining a pretence of a functioning society. Over time, this delusion became a self-fulfilling prophecy and the “fakeness” was accepted by everyone as real, an effect that Yurchak termed “hypernormalisation.

”Curtis exposes a deeply cynical world where powerful institutions and manipulative agents (millionaires, business men, politicians, secret servicemen) conspire to frustrate, prevent and ultimately destroy the potential for change, mainly by marshalling all the forces of modern art, entertainment and news media to attack the individuals sense of reality and their ability to perceive danger and control.”

Sources: [1] [2] [3]

Lees verder Waar komt ”Het Nieuwe Normaal” eigenlijk vandaan?

Woody Allen en The Lion King: over moraliteit in hedendaagse filmkritiek

The Lion King ©2019 Disney Enterprises, Inc.

Het is al even terug dat ik een opiniestuk schreef over moraliteit in hedendaagse filmkritiek. De boel is even blijven plakken, dus de actualiteit van mijn voorbeelden is wat achterhaald. Toch wilde ik ’em graag nog posten.

Lees verder Woody Allen en The Lion King: over moraliteit in hedendaagse filmkritiek

Waarom ik moeite had met The Two Popes, Jojo Rabbit en Marriage Story

Normaliter schrijf ik graag afgewogen recensies waarin ik een film inkader en mijn best doe positieve punten en punten van kritiek de balans te geven die ze verdienen. Het is niet per se mijn taak om te beoordelen of ik daar ook daadwerkelijk in slaag, maar ik kan wel toegeven dat ik soms kritischer (of negatiever) ben in de wandelgangen dan ik overkom op papier. Dat komt mede omdat ik er een hekel aan heb een film in drie zinnen de grond in te boren voor lezers die mij in menig geval verder niet zullen kennen.

Lees verder Waarom ik moeite had met The Two Popes, Jojo Rabbit en Marriage Story

Recensie: The Trial [Sergei Loznitsa, 2018]

De beelden in The Trial komen van een rechtelijk showproces, in het najaar van 1930 gedocumenteerd door de socialistische Sovjet-staatspartij. De term ‘showproces’ vangt de ambiguïteit van het gevorderde toneelstuk op voorbeeldige wijze. De setting van het proces is zo formeel als ze maar zijn kan; één voor één getuigen vermeende samenzweerders tegen de staat, leden van de zogeheten ‘Industriële Partij’, voor een aangestelde aanklager. In de montage passeren de smetteloze bekentenissen van een goede handvol contrarevolutionairen de revue, waarna de aanklager in lijn met de passende wetsartikelen het verdict voorleest. Tot zover dekt ‘proces’ de lading perfect. Tenzij je weet dat die ‘Industriële Partij’ in feite nooit bestaan heeft, en dat de getuigen acteurs in schaapskleren zijn. Plots klikt het enthousiaste applaus van het toegestroomde publiek als de cue van een televisieshow.

Lees verder Recensie: The Trial [Sergei Loznitsa, 2018]

Recensie: The Report [Scott Z. Burns, 2019]

Ik schreef een kritisch stuk over The Report, een Amerikaanse film over de journalistieke belichting van CIA-martelpraktijken post 9/11. Je kunt het stuk, dat onder meer de relatie tussen de CIA en Hollywood bespreekt, hier terugvinden.

Lees verder Recensie: The Report [Scott Z. Burns, 2019]

Eindpaper cursus Fotografie en Geschiedenis- Fotografie, de Vietnamoorlog en anti-oorlogsprotesten

On June 8, 1972, AP photographer Nick Ut took this photo of 9-year-old Kim Phuc as she ran from an aeral napalm attack.
On June 8, 1972, AP photographer Nick Ut took this photo of 9-year-old Kim Phuc as she ran from an aeral napalm attack.

In mei en juni 2016 volgde ik het vak ‘Fotografie en Geschiedenis’. Tijdens mijn middelbare schoolperiode triggerde bovenstaande foto mijn interesse in de Vietnamoorlog. Ik heb altijd al iets met deze foto willen doen, en dit paper was mijn kans. Het behandelen van foto’s uit de Vietnamoorlog gaf me daarnaast een voorsprong in kennis, daar ik tegelijkertijd ook het vak ‘de Vietnamoorlog’ volgde.

Het onderwerp van dit paper is de invloed en veronderstelde kracht van iconische foto’s op de publieke opinie. Ik onderzoek in welke mate drie iconische foto’s uit het Vietnamtijdperk (waaronder de foto van het napalm-meisje) haar weerslag hadden op anti-oorlogsprotesten en sentimenten in de Verenigde Staten.

Geïnteresseerd? Het gehele paper (ca. 5000 woorden) is hieronder terug te lezen.

Lees verder Eindpaper cursus Fotografie en Geschiedenis- Fotografie, de Vietnamoorlog en anti-oorlogsprotesten

Eindpaper cursus ‘Keizer Augustus’- de schaduwzijden van keizer Augustus

Inleiding stuk

In december 2015 en januari 2016 volgde ik een cursus die geheel in het teken stond van Augustus, die tussen 27 v Chr. en 14 A.D. keizer was van het Romeinse rijk. De nadruk lag op concepten als beeldvorming en propaganda, die o.a. tot uiting kwamen in de wijze waarop Augustus zijn macht legitimeerde.  De strekking van mijn eindpaper  is dat Augustus als keizer een gepolijst imago handhaafde, dat in sterk contrast stond met de excessen die hij beging ten tijde van de burgeroorlog, toen hij nog Octavianus heette. Zodoende beargumenteer ik dat keizer Augustus een gemaskerde persoonlijkheid was, en dat hij zijn schaduwzijden gestructureerd wist te verbloemen.

Interesse? Het hele stuk is hieronder te vinden.

Lees verder Eindpaper cursus ‘Keizer Augustus’- de schaduwzijden van keizer Augustus