Wie Silent Friend een kans wil geven, doet zichzelf een plezier door vooraf (nog eens) Ildikó Enyedi’s On Body and Soul te kijken. In deze mysterieuze en terecht bekroonde film uit 2018 ontdekken twee eenzame zielen dat ze elkaars dromen delen en daarin in dieren transformeren. In Silent Friend leggen de personages een vergelijkbaar wonderlijke reis af, ditmaal in hun fascinatie voor flora. In drie verschillende tijdperken onderzoekt Enyedi wat het betekent om verbonden te zijn; niet alleen als mensen onder elkaar, maar ook met een wereld die we makkelijk uit het oog verliezen.
Zo af en toe komt er op Netflix een film voorbij die zich moeiteloos van de rest van het aanbod onderscheidt. De streamer was attent op de voorbije editie van het Sundance Film Festival en kocht Train Dreams, een bescheiden, maar diepgravend drama dat zich afspeelt in het Amerika van de vroege twintigste eeuw. Een buitenarbeider die meewerkt aan de constructie van een spoorbrug ondervindt hoe het idyllische natuurschoon van de noordwestelijke staten geleidelijk zijn glans verliest.
Estados generales is een film voor fijnproevers. In krap vijfenzeventig minuten neemt de Peruaanse filmmaker Mauricio Freyre zijn publiek mee in een wereld van adembenemende flora, met de botanische tuinen van Madrid als centrale locatie. Scherpzinnig becommentarieert hij hoe wij als mensen de oneindige neiging hebben alles in ons blikveld in hokjes te plaatsen.
Luttele weken na de Netflix-release van het uitstekend ontvangen Untamed komt hoofdrolspeler Eric Bana zowaar nóg eens online voorbij. Dat Jane Harper’s Force of Nature vooralsnog lang niet zoveel aandacht heeft gekregen als de miniserie (de Australische bioscooprelease dateert al van begin 2024), ligt helaas niet alleen aan het label van de toonaangevende streamingdienst. In het zog van voorganger The Dry, eveneens met Bana op het affiche, oogt deze vervolgthriller futlozer en haastiger uitgewerkt.
Hoeveel bagage kun je meedragen op een wandeltocht van 600 kilometer? In het meanderende drama The North besluiten twee vrienden een maand lang door de Schotse Hooglanden te trekken, belast met twee goedgevulde backpacks en talrijke herinneringen aan vroeger. Naarmate de kilometers beginnen te tellen, blijkt de emotionele bagage van de wandelaars zwaarder te wegen dan hun zorgvuldig ingepakte kampeergerei.
Gijs Scholten van Aschat is al jarenlang een toonaangevende naam in de Nederlandse film- en toneelwereld, zoon Reinout zette pakweg twintig jaar geleden de eerste stappen in zijn voetsporen. Na het zien van het intense Alpha., een familiedrama in de meest letterlijke zin, voelt het alsof al hun gedeelde momenten en afzonderlijke omzwervingen uiteindelijk hebben geleid tot deze film. Op innemende wijze spiegelt regisseur Jan-Willem van Ewijk de haantjesstrijd tussen vader en zoon aan de ijzige strijd met de elementen.
Zwaai tijdens deze 54ste IFFR-editie de deuren van Pathé Schouwburgplein open, en een ijskoude februariwind herinnert je vrij abrupt aan de pluspunten van een vol filmprogramma. Een luchtje scheppen is gezond, prevelt de doorzetter op zo’n moment, maar na een minuutje koukleumen lonkt dan toch weer de luwte van de bioscoopzaal. Treffend genoeg bevat de line-up dit jaar verschillende titels die de winter voor even doen vergeten, met Nicolas Cage-flick The Surfer voorop. Terwijl de thermostaat overuren draait, kun je als cinefiel baden in het zonlicht.
In juni 2024 wordt door uitgeverij Adveniat het boek Parels van Wijsheid uitgegeven. De omvangrijke bundel, die bijdrages van veel verschillende auteurs bevat, gaat over parabels en hun doorwerking in verschillende historische periodes en tekstuele tradities. Ik ben trots dat een artikel van mijn hand in de bundel is opgenomen. Het gaat om “Ome Winter heeft geoordeeld’: La Cinquième Saison (2012) als filmische parabel”, een artikel dat ik in eerste instantie schreef voor de website van het Parabelproject.
Moederziel alleen dwaalt Joseph Chambers met zijn jachtgeweer door de bossen. Zijn missie is onduidelijk, en toch heeft hij zijn vrouw en kinderen vastberaden achtergelaten. Wat gaat er om in het hoofd van deze koppige familieman? Deze gespannen karakterstudie, die geleidelijk uitgroeit tot moraalvertelling, overtuigt nog het meest in de paranoïde openingsfase.
Naast een interview met artistiek directrice Jia Zhao (klik hier) schreef ik voor Indebioscoop ook een verslagje uit over twee films die deze editie van CinemAsia te zien zullen zijn. Klik hier om het stuk te lezen.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
