Tag archieven: Cultuurverschillen

Tussen goed en kwaad in Training Day [Antoine Fuqua, 2001] (essay)

Online filmmagazine Indebioscoop besteedde in Juli aandacht aan de door EYE Film opgezette themamaand rond de acteurs Sidney Poitier en Denzel Washington. Ik koos voor een bijdrage over de film Training Day (Antoine Fuqua, 2001), die Washington een Oscar opleverde. Je kunt “Tussen goed en kwaad in Training Day: De roep van de wolf” hier teruglezen.

Recensie: Perfumed Nightmare [Kidlat Tahimik, 1977]

Een Filipijnse taxichauffeur droomt van een sprookjesbestaan als astronaut. Geïnspireerd door Amerikaanse radio-uitzendingen richt hij halverwege de jaren zeventig een fanclub op voor raketarchitect Wernher von Braun. Wat blijft er van zijn dromen over als hij de derde wereld daadwerkelijk verlaat voor een reis naar het westen?

Lees verder Recensie: Perfumed Nightmare [Kidlat Tahimik, 1977]

Recensie: Hellhole [Bas Devos, 2019]

Op 22 maart 2016 schokte een reeks aanslagen de Belgische hoofdstad Brussel. Met Hellhole kruipt de Vlaamse filmmaker Bas Devos in het collectief bewustzijn van een maatschappij die niet weet of ze nog eens door een catastrofe getroffen zal worden.

Lees verder Recensie: Hellhole [Bas Devos, 2019]

In Pastures Green He Leadeth Me: The Reconfiguration of Space and Authority in The Wicker Man (1973)

In the course of March and April 2019, I wrote seven essays on topics ranging from a supposedly blasphemous song to the relationship between subjectivity and anthropological fieldwork. Today I publish the first essay, on Robin Hardy’s 1973 cult classic The Wicker Man.

Lees verder In Pastures Green He Leadeth Me: The Reconfiguration of Space and Authority in The Wicker Man (1973)

Recensie: Aristotle’s Plot (Jean-Pierre Bekolo, 1996)

Essomba Tourneur is geen filmmaker, hij is een cineast. De gangsters die hij van wansmaak beticht zijn nog eerder cultuurbarbaren dan criminelen. In Jean-Pierre Bekolo’s metacinema staat de scherpe preferentie van hoge boven lage cultuur op den duur, hoe paradoxaal dat ook mag klinken, garant voor een weinig subtiele filmgimmick.

Lees verder Recensie: Aristotle’s Plot (Jean-Pierre Bekolo, 1996)

Recensie: Kandahar (Mohsen Makhmalbaf, 2001)

In Kandahar is de burka op een paar momenten een venster waardoor we de wereld bekijken. Die wereld is klein en groot tegelijk; de reis die de protagoniste aflegt is een lange, maar iedere locatie die ze aandoet wordt haar eigen microkosmos. Wie zijn persoonlijke doel wil bereiken kan niet om het publieke hier en nu heen.

Lees verder Recensie: Kandahar (Mohsen Makhmalbaf, 2001)

Recensie: Aus dem Nichts (Fatih Akin, 2017)

Tussen 2000 en 2007 pleegde de Duitse neonazigroep NSU (Nationalsozialistischer Untergrund) een reeks moorden op burgers met een immigratie-achtergrond. Het motief was uitgesproken xenofobisch: de NSU koos en framede haar doelwitten op basis van hun afkomst. Toch focusten de politiemachten zich tijdens het onderzoek in eerste instantie op de kenniskringen van de slachtoffers. Zouden ze misschien connecties gehad kunnen hebben in de drugs-of gokwereld? Fatih Akin (Gegen die Wand) zag het onrecht en maakte Aus dem Nichts.

Lees verder Recensie: Aus dem Nichts (Fatih Akin, 2017)

Lopen voor gevorderden: de talige verwarring van een eigenzinnige Hollander

Toen ik in september verhuisde naar Antwerpen, begon ik niet alleen aan een master; ik dompelde me ook onder in een andere cultuur. Ik leerde nieuwe mensen kennen, kwam tot verfrissende inzichten. Wat ik zoal ontdekte was dat taal nooit vanzelfsprekend is. Eigenlijk wist ik dat al, maar ik werd nog maar eens met m’n neus op de feiten gedrukt. Vlamingen en Hollanders begrijpen elkaar, ze spreken dezelfde ’taal’, maar tegelijk verschillen ze in de raarste details. En eigenlijk is dat alleen maar leuk.

Lees verder Lopen voor gevorderden: de talige verwarring van een eigenzinnige Hollander